Και τι δεν έκανε το αλληλέγγυο λεβεντόπαιδο που βλέπετε, στον Καναδά, για να πάρει τις ψήφους των μεταναστών.
Έτρεχε στα Ραμαζάνια, μιλούσε στις συνάξεις τους, φρόντιζε να τους βγάζει κάρτα ασύλου, δικηγόρος γαρ, αρθρογραφούσε για το όραμά του ολόκληρη η γη να είναι ένα ολάνθιστο λιβάδι χωρίς σύνορα, όπου όλοι αδελφωμένοι θα τρέχουμε πιασμένοι χέρι - χέρι με ξέπλεκες κοτσίδες και θα μαζεύουμε παπαρούνες, τους έπαιρνε αγκαλιά όπου τους εύρισκε, σαν στοργικός μπαμπάς.
Μόνο χαλάκι δεν έστρωσε για να τουρλώνει τον απαυτό του δημοσίως. Μέχρι και ισλαμική κελεμπία φόρεσε με σαγιοναρίτσα δίχαλο, για να τον νιώσουν δικό τους οι αλλαχουακμπάρηδες.
Και τον ένιωσαν.
Και τον ψήφιζαν.
Και το λεβεντόπαιδο που ακούει στο όνομα Ναθάνιελ Έρσκιν-Σμιθ (Nathaniel Erskine-Smith) εκλεγόταν βουλευτής στο ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο του Καναδά από το 2015 και έγινε και υπουργός Στέγασης και Κοινοτήτων.
Φυσικά συνέχιζε να φροντίζει για την στέγαση των εισβολέων και έβλεπε τις κοινότητές τους να αυξάνονται και να πληθύνονται, πιστεύοντας ότι βρήκε την κότα με τα χρυσά αυγά ή μάλλον το πολιτικό αεικίνητο: εγώ θα τους νομιμοποιώ και αυτοί θα με ψηφίζουν!
Αμ, δε! Όταν οι μελαμψοί επενδυτές έδεσαν κόκκαλο, κοιταχτήκαν και είπαν "Τον χρειαζόμαστε άλλο αυτόν τον παπάρα; Δεν τον χρειαζόμαστε." Και έβαλαν έναν δικό τους υποψήφιο, βέρο Καναδό πλέον (με τις προσπάθειες του Ναθάνιελ), τον Ασανούλ Χαφίζ (Ahsanul Hafiz) ιδιοκτήτη πιτσαρίας από το Μπαγκλαντές.
Και το λεβεντόπαιδο έχασε την έδρα από αυτόν για τον οποίο αγωνίστηκε να αποκτήσει Καναδική Υπηκοότητα ως κατατρεγμένος πρόσφυγας, μολονότι κανένας πόλεμος δεν υπάρχει στο Μπαγκλαντές.
Ο νικητής Χαφίζ είπε ότι ήταν σημαντικό για τους ψηφοφόρους που εξέλεξαν έναν εκπρόσωπο που κατανοεί τις δυσκολίες των μεταναστών, αποδεικνύοντας για νιοστή φορά ότι τα ισλαμικά κόμματα είναι μονοθεματικά και οι μουσουλμάνοι ψηφοφόροι ψηφίζουν μονοκούκι τους δικούς τους, αδιαφορώντας για κάθε άλλο πολιτικό θέμα.
Τώρα ο αλληλέγγυος δικηγόρος γυρνάει στα κανάλια και κλαίγεται κατηγορώντας το σύστημα, διότι... ανακάλυψε ότι το 50% των μουσουλμάνων ψηφοφόρων είχε προβλήματα με την ταυτότητά τους και υπονόησε αλλοίωση του αποτελέσματος. Σώπα! Και πού ήσουνα να ελέγξεις τις ταυτότητες όταν μπουκάριζαν στον Καναδά, καραβάνια ολόκληρα, λέγοντας ότι έχασαν τα χαρτιά τους;
Karma is a bitch. Πάντως τώρα, απαλλαγμένος από τις σκοτούρες της πολιτικής, ας βρει χρόνο να μελετήσει το πώς επικράτησαν στο Ιράν οι μουλάδες.
Γιατί αυτό που έζησε ήταν το πρώτο στάδιο: μας βοηθάτε να πατήσουμε πόδι και μετά σας πετάμε έξω.
Το δεύτερο στάδιο που έζησαν (για λίγο) οι Ιρανοί αλληλέγγυοι ήταν πιο άγριο: διακοσμούμε τους φανοστάτες της Τεχεράνης με τα αιωρούμενα σώματά σας.
Μέχρι αυτή η διακοσμητική αντίληψη να φτάσει στην πατρίδα του, το Οντάριο, ίσως προφταίνει να σκεφτεί τι ακριβώς σημαίνει "χρήσιμος ηλίθιος".
Δείτε λιγότερα
0 Σχόλια