Ad Code

Responsive Advertisement

Κοινωνία του «Μαλώσαμε, έβγαλα ένα μαχαίρι 20 εκατοστών και τον κάρφωσα, και όταν με πιάνουν, αρχίζω τα δεν το ήθελα και μετάνοιωσα»


Γράφει ο Θοδωρής Τσέλας 

Αυτό το «μαλώσαμε, έβγαλα μαχαίρι 20 εκατοστών και τον κάρφωσα, και όταν με πιάνουν αρχίζω τα δεν το ήθελα και μετάνοιωσα» πρέπει να το δουν όλοι όσοι πηγαίνουν να λύσουν τις διαφορές τους ζωσμένοι με ένα μαχαίρι ή ένα πιστόλι ή μια καραμπίνα - να βρίσκεται - μαζί τους!


Πρέπει να το δούν όλοι όσοι έχουν "λυμένο το ζωνάρι" για καυγά στην μέση του δρόμου...

Γιατί εαν ο νεαρός δεν είχε ζωσμένο επάνω του το μαχαίρι, τώρα το θύμα - παιδί θα ήταν στην ζωή και οι δύο θα έβγαιναν σημέρα μια βόλτα συνεχίζοντας όλοι την ζωή τους και το μόνο - ίσως - που θα είχαν "χαλάσει" θα ήταν η διάθεση τους και αυτή για λίγο και δεν θα είχε διαλυθεί η ζωή όλων! Αλλά…

Προσωπικά, σε αυτούς τους δήθεν «μετανοημένους» θα ήθελα να είναι μεγαλύτερη η ποινή τιμωρίας, γιατί η προσποίηση τους ενοχλεί όσο και η πράξη τους!

Αλλα αυτό είναι άλλη κουβέντα!

Να το δουν λοιπόν κάποιοι θερμοκέφαλοι νταήδες που όταν συλλαμβάνονται τότε κλαίνε χωρίς δάκρυα ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο καυχιώνται για το αποτέλεσμα των πράξεων τους με μηνύματα, ενώ ψάχνουν να ξεφορτωθούν το όπλο του εγκλήματος με τέτοια αφέλεια που λες και οι διωκτικές αρχές - και εμείς όλοι - δεν έχουμε ξαναζήσει εγκλήματα και εγκληματίες στην χώρα μας!

Να το δουν, γιατί ο χρόνος δεν γυρνά πίσω μετά, όσο και αν το θέλουν… Τόσο εκείνοι όσο και οι δικοί τους!

Κρίμα... 
Και μυαλό τελικά δεν βάζουμε!

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια

Ad Code

Responsive Advertisement