Αμετανόητος καπνιστής έπαθε οξύ έμφραγμα την ώρα της στεφανιογραφίας – Αυτή είναι η ιστορία του

Από την πεποίθηση ότι «δεν θα μου συμβεί τίποτα» στην ανακοπή και στο χειρουργείο

Ο δημοσιογράφος, κ. Γιώργος Καραγιάννης αφηγείται πώς βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον θάνατο και τι άλλαξε όταν του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία

*Γράφει ο κ. Γιώργος Καραγιάννης, δημοσιογράφος

Πραγματικά το πίστευα ότι είμαι άτρωτος. Εφόσον γυμναζόμουν τακτικά, τι ζημιά θα μπορούσε να μου κάνει το ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα; Ή, τουλάχιστον, έτσι νόμιζα. Την ώρα, λοιπόν, που έπαθα την ανακοπή, κατάλαβα ότι πεθαίνω. “Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι τέλειωσα. Είναι πολύ άδικο!”, σκεφτόμουν.

Το πρώτο “καμπανάκι” χτύπησε στη διάρκεια της πανδημίας. Όταν ήρθε η σειρά μου να κολλήσω τον ιό, διαπίστωσα ότι μετά βίας μπορούσα να διανύσω την απόσταση σπίτι- σούπερ μάρκετ. “Περικαρδίτιδα”, είπε ο γιατρός, ο οποίος, με δεδομένο το “βαρύ” οικογενειακό ιστορικό, πρότεινε να παρακολουθούμαι σε τακτική βάση. 

Όπως και έγινε. Παρότι τον αμφισβήτησα, όπως και το πόρισμά του ότι “αν δεν είχες εμβολιαστεί, θα είχες πεθάνει”. “Καλά”, απάντησα γελώντας ειρωνικά. Στα 46 μου, δεν αισθανόμουν ακριβώς με το… ένα πόδι στον τάφο. Από εκεί και μετά, όμως, όλα εξελίχθηκαν σαν να βρισκόμουν σε ένα τρελό ρόλερ κόστερ, πάνω στο οποίο δεν είχα κανέναν έλεγχο.

Από καρδιολόγο σε καρδιολόγο, όλοι συμφωνούσαν στο ίδιο συμπέρασμα: Έχει πάθει ζημιά η αορτική βαλβίδα. Κάποια στιγμή, έλεγαν, θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Ούτε να το ακούσω δεν ήθελα.