Το πρόσφατο, πρωτοφανές φιάσκο, όπου ο κ. Ντόκος έπεσε θύμα Ρώσων φαρσέρ και άνοιξε τα χαρτιά του νομίζοντας ότι συνομιλεί με ξένους αξιωματούχους, δεν είναι απλώς μια θεσμική ξεφτίλα...
Το βαρέλι της εθνικής διολίσθησης δεν έχει πάτο.
Σε μια περίοδο όπου η χώρα θα έπρεπε να εκπέμπει απόλυτη σοβαρότητα, στιβαρότητα και καθαρές κόκκινες γραμμές, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, Θάνος Ντόκος, κατάφερε να μετατρέψει το κορυφαίο θεσμικό του αξίωμα σε διεθνή περίγελο και, το κυριότερο, σε μόνιμη εστία παραγωγής εθνικών κινδύνων.
Το πρόσφατο, πρωτοφανές φιάσκο, που αποκάλυψε πρώτο στην Ελλάδα το Banking News, και στο οποίο ο κ. Ντόκος έπεσε θύμα Ρώσων φαρσέρ και άνοιξε τα χαρτιά του νομίζοντας ότι συνομιλεί με ξένους αξιωματούχους, δεν είναι απλώς μια θεσμική ξεφτίλα.
Είναι το κερασάκι στην τούρτα μιας συστηματικής, επικίνδυνης και βαθύτατα ανθελληνικής —στην πράξη— ρητορικής, η οποία αγγίζει τα όρια της εθνικής μειοδοσίας.
Αν ένας Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας στερείται ακόμη και της στοιχειώδους κρίσης να αναγνωρίσει μια προφανή παγίδα, πώς είναι δυνατόν να του εμπιστευόμαστε τη διαχείριση των πιο απόρρητων και κρίσιμων φακέλων της πατρίδας μας;
Η εμμονή με τη «συνεκμετάλλευση»
Εν προκειμένω αξίζει να υπενθυμίσουμε τις κατά καιρούς δηλώσεις του κ. Ντόκου περί «συνεκμετάλλευσης» ενεργειακών πόρων με την Τουρκία, που μόνο τυχαία ατοπήματα δεν είναι.
Ακόμη και αν δεχτούμε τις εκ των υστέρων, άβολες διευκρινίσεις του, ότι δήθεν μιλά για ένα «αυστηρά υποθετικό σενάριο» μετά από οριοθέτηση ζωνών και ανακάλυψη κοιτάσματος, το θεμελιώδες, αμείλικτο ερώτημα παραμένει:
Γιατί ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός επιλέγει να ανοίγει δημόσια τη συζήτηση για διαμοιρασμό πλούτου με μια χώρα που αμφισβητεί συστηματικά, βήμα-βήμα, την ελληνική κυριαρχία;
Η αντίφαση στα λεγόμενά του βγάζει μάτι.
Στην ίδια του τη ρητορική (σε συνέντευξη στον Φιλελεύθερο Κύπρου) περιγράφει την Τουρκία ως αναθεωρητική δύναμη που χρησιμοποιεί στρατιωτική ισχύ, προειδοποιεί για τον κίνδυνο θερμού επεισοδίου και αναγνωρίζει ότι η Άγκυρα προωθεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Εάν όλα αυτά ισχύουν —και ισχύουν στο ακέραιο— τότε προς τι το φλερτ με τη συνεκμετάλλευση;
Ποια σοβαρή χώρα θέτει στο τραπέζι τον πλούτο της απέναντι σε έναν πειρατή που διατηρεί ενεργό το casus belli, δεν αναγνωρίζει το Δίκαιο της Θάλασσας και επιδιώκει να μετατρέψει τις ανύπαρκτες «διαφορές» του σε αντικείμενο πολιτικού παζαριού;
Κύριε Ντόκο, παραιτηθείτε τώρα
Στην εξωτερική πολιτική οι λέξεις δεν είναι αέρα πατέρα.
Οι λέξεις γίνονται δεσμεύσεις, γίνονται προηγούμενα.
Και τα προηγούμενα στην περιοχή μας έχουν ιστορικά αποδειχθεί πολύ πιο ανθεκτικά από τις εφήμερες δικαιολογίες αυτών που τα ξεστόμισαν.
Η εθνική στρατηγική της χώρας πρέπει να είναι ενιαία, αρραγής, σοβαρή και απαλλαγμένη από πρόσωπα που είτε λόγω ιδεοληψίας, είτε λόγω παροιμιώδους αφέλειας —όπως απέδειξε το ρεζιλίκι με τους Ρώσους φαρσέρ— γίνονται έρμαια ξένων κέντρων και τουρκικών επιδιώξεων.
Το ποτήρι ξεχείλισε. Η παραμονή του Θάνου Ντόκου στη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας αποτελεί πρόκληση για το εθνικό αίσθημα και άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας.
Κύριε Ντόκο, αν σας έχει απομείνει ίχνος θεσμικής ευθύνης, υποβάλετε την παραίτησή σας σήμερα κιόλας. Πηγαίνετε στο σπίτι σας.
Chevalier Noir
www.bankingnews.gr
0 Σχόλια