Το ένταλμα σύλληψης για τον πρώην επίτροπο από τη βελγική Δικαιοσύνη για το σκάνδαλο Qatar-gate εκθέτει τόσο τον ίδιο όσο και τον πρωθυπουργό, που τον κατέβασε στις εκλογές το 2023
Λίγες ώρες αφότου η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου κηρυσσόταν ομόφωνα ένοχη για τη διαρροή των e-mail των Ελλήνων του εξωτερικού και το δικαστήριο της επέδιδε 2 χρόνια φυλάκισης, η καμπάνα της Δικαιοσύνης χτύπησε και για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.
Οι πληροφορίες λένε ότι η δικογραφία έρχεται στη Βουλή, με το αίτημα της άρσης ασυλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν αναμένεται να ανακοινωθεί στην Ολομέλεια, αλλά πηγαίνει στην επιτροπή δεοντολογίας! Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι το αίτημα των ευρωπαϊκών Αρχών ίσως έρθει ακόμα και σήμερα, επομένως τις επόμενες μέρες θα οριστεί επιτροπή δεοντολογίας και στη συνέχεια θα έχουμε ονομαστική ψηφοφορία στην Ολομέλεια για να αποφασιστεί η άρση ασυλίας.
Η καταδίκη της Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου σε 20 μήνες φυλάκιση με αναστολή για τη διαρροή των προσωπικών δεδομένων των αποδήμων δείχνει την ανυπαρξία της σχέσης της κυβέρνησης με την έννοια του κράτους δικαίου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει… κατορθώσει να μεταλλάξει τη Νέα Δημοκρατία σε έναν πολιτικό οργανισμό όπου η ποινική καταδίκη δεν συνιστά πλέον λόγο πολιτικής αποπομπής, αλλά μια απλή, καθημερινή… «αναποδιά».
Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος έσπευσε να ξεπλύνει την καταδικασμένη πρώην ευρωβουλευτή, ισχυριζόμενος ότι «ένα e-mail δεν συνιστά σκάνδαλο» και ότι δεν τίθεται θέμα διαγραφής της, προκαλεί το κοινό αίσθημα. Όταν το ίδιο το Μαξίμου καλύπτει με τέτοιο θράσος μια καταδίκη επιφανούς στελέχους της παράταξης, αποδεικνύει ότι η ανομία έχει γίνει το επίσημο δόγμα της. Για την παρέα του Μαξίμου, η παραβίαση των προσωπικών δεδομένων χιλιάδων πολιτών είναι απλώς «ένα e-mail». Η πολιτική τσίπα έχει χαθεί προ πολλού, και η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταντήσει, με κάθε επισημότητα, μια κυβέρνηση… ποινικών.
Ωστόσο, η καταδίκη αυτή ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και θέτει ένα αμείλικτο, δομικό ερώτημα: Αν για μια υπόθεση πλημμεληματικού χαρακτήρα, όπως αυτή της Ασημακοπούλου, η Δικαιοσύνη επέβαλε ποινή 20 μηνών, τι είδους καμπάνες πρέπει να ηχήσουν για τα κακουργήματα των υποκλοπών;
Αν η διαρροή μιας λίστας ηλεκτρονικών διευθύνσεων επιφέρει τέτοια καταδίκη, ποια πρέπει να είναι η τιμωρία για τη συστηματική, παρακρατική παρακολούθηση υπουργών, πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων μέσω της ΕΥΠ και του Predator; Το σκάνδαλο των υποκλοπών, το οποίο φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του ίδιου του πρωθυπουργικού γραφείου, αποτελεί μια βαριά κακουργηματική εκτροπή, μια ευθεία επίθεση στη Δημοκρατία.
Η περίπτωση Ασημακοπούλου είναι απλώς το προοίμιο. Οι καμπάνες για το παρακράτος των υποκλοπών δεν θα αργήσουν να ηχήσουν, και τότε κανένας κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι η κατάλυση του πολιτεύματος ήταν απλώς «ένα λάθος». Η Δικαιοσύνη, έστω και αργά, θα ζητήσει λογαριασμό από τους πραγματικούς αρχιτέκτονες της θεσμικής παρακμής.
0 Σχόλια