
Από τον Lemmy
(Ανανεωμένο) H Λεπέν έκανε την εξής ανάρτηση στο Χ:
«Υπήρχαν χίλιοι λόγοι για να καταδικάσει κανείς το καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο: κομμουνιστικό, ολιγαρχικό και αυταρχικό, επέβαλε ένα πέπλο καταπίεσης στον λαό του για πολύ καιρό, βυθίζοντας εκατομμύρια Βενεζουελάνους στη φτώχεια – όταν δεν τους έστελνε στην εξορία.
Υπάρχει όμως ένας θεμελιώδης λόγος για να αντιταχθεί κανείς στην αλλαγή καθεστώτος που μόλις έφεραν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Βενεζουέλα. Η κυριαρχία των κρατών δεν είναι ποτέ διαπραγματεύσιμη, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, τη δύναμή τους ή την ήπειρό τους. Είναι απαραβίαστη και ιερή.
Το να αποκηρύξουμε αυτήν την αρχή σήμερα για τη Βενεζουέλα, για οποιοδήποτε κράτος, θα ισοδυναμούσε με την αποδοχή της δικής μας δουλείας αύριο. Αυτό θα ήταν ένας θανάσιμος κίνδυνος, ειδικά καθώς ο 21ος αιώνας ήδη βιώνει μεγάλες γεωπολιτικές αναταραχές που ρίχνουν μια μόνιμη σκιά πολέμου και χάους πάνω στην ανθρωπότητα.
Αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε ότι ο λαός της Βενεζουέλας θα αποκτήσει φωνή το συντομότερο δυνατό. Αυτοί είναι που πρέπει να έχουν τη δύναμη να ορίσουν, κυρίαρχα και ελεύθερα, το μέλλον που επιθυμούν να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους ως έθνος».
Αυτή είναι μια δήλωση ενός εθνικού ηγέτη, που αντιλαμβάνεται ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του. Παρότι ανήκει στη λαϊκή δεξιά, ο λόγος της στην προκειμένη περίπτωση πλησιάζει τον αριστερό λόγο του Μελανσόν και των δεξιών γκωλικών.
Διαφοροποιούνται όλοι αυτοί από τους νεοφιλελεύθερους, οι οποίοι έχουν μετεξελιχθεί σε πιστά ενεργούμενα των ΗΠΑ: εάν έχουμε Δημοκρατικούς είμαστε woke, εάν έχουμε Ρεπουμπλικάνους γινόμαστε οπαδοί της MAGA.
Εκείνο που τους ενώνει σταθερά τους νεοφιλελεύθερους είναι η φανατισμένη προσήλωση στην κατάργηση των εθνικών κυριαρχιών, υπέρ της παγκόσμιας κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, έλεγε ο Μαρξ και υπάρχει εδώ μια εντυπωσιακή σύγκλιση του φιλελευθερισμού με τον μαρξισμό.
Αυτό όμως που δεν αντιλαμβάνονται οι ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι ακολουθούν πιστά κάθε αμερικανό πρόεδρο, είναι πως το ζήτημα της κυριαρχίας για τους αμερικανούς είναι το πρώτο. Επιφυλάσσουν για τους εαυτούς τους δηλαδή την προστασία της εθνικής ταυτότητας και κυριαρχίας και για τους υπόλοιπους έχουν την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που αφαιρεί εθνικά και κρατικά δικαιώματα σε όφελος διεθνών συσσωματώσεων.
Η εντελώς απαράδεκτη δήλωση Μητσοτάκη, για την επέμβαση των ΗΠΑ, δείχνει εκτός του κυνισμού της και την απολύτως προσωπική του στρατηγική. Δεν ενεργεί ως πρωθυπουργός, αλλά σαν κάποιος που το μόνο που σκέφτεται είναι πως θα διασωθεί πολιτικά, γλείφοντας τον Τραμπ και αδιαφορώντας για όλα τα υπόλοιπα. Και για τα συμφέροντα της χώρας.
Ειδικά η αποστροφή του πως δεν είναι ώρα να συζητήσουμε για τη νομιμότητα, εκτός από κυνική, είναι και γελοία. Και ποια ακριβώς θα είναι η ώρα, εάν δεν είναι τώρα; Στη δευτέρα παρουσία;
Τώρα τι θα πει για τον Πούτιν; Ότι εισέβαλε σε μια ξένη χώρα και παραβίασε το διεθνές δίκαιο; Και κυρίως, τι θα πει στους ευρωπαίους, πως η Τουρκία έχει παραβιάσει τις αποφάσεις του ΟΗΕ και κατέχει παράνομα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Ο Μητσοτάκης, ως πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας, εκθέτει πολύ σοβαρά το σύνολο της παράταξης και φοβάμαι πως έκανε άλλο ένα βήμα προς την εκλογική συρρίκνωση. Διότι, δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως το αντιαμερικανικό αίσθημα στον λαό, για ιστορικούς λόγους, είναι ευρύτατο και καταλαμβάνει όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους.
Οπότε, αυτή τη στιγμή, έχουν όλοι άλλον ένα λόγο να τον βρίζουν ως κραυγαλέα εθελόδουλο. Αλλά σκληρότατη ανακοίνωση όμως εναντίον του Μητσοτάκη εξέδωσε ο ΥΠΕΞ της Βενεζουέλας Χιλ Πίντο:
«Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι ο νυν Πρωθυπουργός της Ελλάδας φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από την πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία. Ο ναζισμός χρησιμοποίησε ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται τώρα εναντίον της Βενεζουέλας: ότι η απόρριψη μιας κυβέρνησης και της ιδεολογίας της μπορεί να δικαιολογήσει δολοφονία, εισβολή και κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Αυτό το σκεπτικό όχι μόνο αντιβαίνει στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στο διεθνές σύστημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αναβιώνει και την πιο σκοτεινή λογική που η Ευρώπη ορκίστηκε να μην επαναλάβει ποτέ. Aπό τη Βενεζουέλα, συνιστούμε στον Έλληνα Πρωθυπουργό να απόσχει από τα σχόλια για τη χώρα μας και αντ’ αυτού, να εμβαθύνει τη μελέτη του για το διεθνές δίκαιο και τα ιστορικά διδάγματα που οδήγησαν στην τρέχουσα παγκόσμια έννομη τάξη».
Το να επιτίθεται ένας ΥΠΕΞ εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού με αυτόν τον τρόπο δεν είναι χωρίς σημασία. Αυτά διακινούνται διεθνώς- και στις ΗΠΑ και στην ΕΕ- και η εικόνα που σχηματίζεται, μετά την ηλίθια αυτή δήλωση, είναι πως ο Έλληνας πρωθυπουργός λειτουργεί περίπου σαν κυβερνήτης αμερικανικής πολιτείας.
0 Σχόλια